We are apologize for the inconvenience but you need to download
more modern browser in order to be able to browse our page

Download Safari
Download Safari
Download Chrome
Download Chrome
Download Firefox
Download Firefox
Download IE 10+
Download IE 10+

Vergunningen en erkenningen voor dienstverleners in de private veiligheid

Alle dienstverleners in de sector van de private veiligheid vallen onder een van deze twee wetten:

  • de wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid,
  • de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privédetective.

De Directie Private Veiligheid is de regulator voor de correcte toepassing en interpretatie van die wetgeving. Zij levert ook de vergunningen en erkenningen voor de sector af. Om opdrachten uit te oefenen in de sector van de private veiligheid, moet elke dienstverlener een vergunning of erkenning verkrijgen.

Totaal aantal vergunde en erkende dienstverleners in de sector van de private veiligheid 2013 2014 2015 2016
Vergunde bewakingsondernemingen 203 198 188 184
Vergunde interne bewakingsdiensten 221 222 212 204
Vergunde veiligheidsdiensten 3 4 4 4
Erkende beveiligingsondernemingen 872 888 903 917
Vergunde veiligheidsadviseurs 230 210 196 158
Erkende opleidingsinstellingen 68 67 67 69
Vergunde privédetectives 984 989 862 867

Identificatiekaarten voor bewakings- en veiligheidsagenten

Iedere persoon die een activiteit in de bewakings- of beveiligingssector wenst uit te oefenen, moet een identificatiekaart verkrijgen. In 2016 zijn 13.167 identificatiekaarten afgeleverd. Deze kaarten zijn vijf jaar geldig.

Op 31 december 2016 zijn in totaal 18.960 personen actief in de sector van de private veiligheid.

Registratie van alarmsystemen

Sinds 1 september 2009 is eenieder die zijn huis, bedrijfshal of andere eigendom wil beveiligen met een alarmsysteem, verplicht dit te registreren bij het meldpunt alarmsystemen ALINE (ALarm INformation Exchange). In 2016 zijn 18.288 nieuwe aangiftes geregistreerd. Op 31 december 2016 telde de databank 382.303 actieve alarmsystemen.

Administratieve sancties

De inbreuken op de wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid kunnen worden bestraft met een administratieve geldboete.

De termijnen voor het behandelen van de dossiers zijn ingekort, wat leidt tot een snelle en efficiënte afwikkeling. In 2016 zijn alle dossiers met geldboete binnen de wettelijke termijnen behandeld.

Evaluatie van de wet tot regeling van de private en bijzondere veiligheid

De evaluatie van de wet van 10 april 1990 tot regeling van de private en bijzondere veiligheid is gestart in februari 2015. In de maanden die daarop volgden, zijn tal van organisaties geraadpleegd. Hierdoor konden de sterke punten en de verbeterpunten van de bestaande wet worden opgespoord en uitdagingen voor de toekomst uitgestippeld. Er zijn besprekingen gevoerd met de vertegenwoordigers van ondernemingen, diensten en instellingen die onder het toepassingsveld van de bestaande wet vallen (zoals de beroepsverenigingen en de vakbonden van werknemers). Er is eveneens een overleg georganiseerd met de vertegenwoordigers van de voornaamste klantengroepen in de sector van de private veiligheid.

Het evaluatieverslag van 1 augustus 2015 is uitgelopen op voorstellen tot wijziging van de wet en op oriëntaties en denkpistes voor de toekomst. Op basis van deze evaluatie is een wetgevend initiatief genomen dat in de loop van 2017 zal leiden tot een nieuw modern kader voor de publiek-private samenwerking op het vlak van veiligheid.

Controle van de private veiligheid

Na 2015 is er in 2016 eveneens een toename van het aantal pv’s dat opgesteld is door de politiediensten (externe pv’s). In 2016 heeft de politie een totaal van 1.607 pv’s opgemaakt die behandeld worden door de Directie Controle (tegenover 806 in 2015 en 310 in 2014).

Deze toename is het resultaat van het toenaderings- en informatiebeleid naar de politiezones toe. Op die manier wordt de uitstekende samenwerking aangetoond tussen de diensten en de toenemende investering van de verschillende actoren bij de regeling van de private veiligheid.

Het aantal controles blijft stabiel ondanks een daling van de personeelsbezetting in 2016 en een duidelijke toename van het aantal te behandelen pv’s.

Aantal controles uitgevoerd (2012 tot 2016)

Aantal interne pv’s

Er is een duidelijke toename van het aantal interne pv’s. Dit zijn pv’s die worden opgesteld door de Directie Controle. Deze stijging vloeit voort uit het feit dat een deel van de controles doelgerichter is, op basis van klachten en geconsolideerde informatie afkomstig van de sector van de private veiligheid en van de politiediensten.

Controle van de private veiligheid: 1.082 interne pv's opgesteld door de FOD Binnenlandse Zaken in 2016.

Private bewaking: strijd tegen sociale fraude en zwartwerk

Op 27 september 2016 is er een samenwerkingsovereenkomst ondertekend tussen:

  • de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg,
  • de FOD Sociale Zekerheid,
  • de FOD Binnenlandse Zaken,
  • de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid,
  • de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening,
  • de Sociale Inlichtingen- en Opsporingsdienst,
  • de organisaties vertegenwoordigd binnen het paritair comité 317 voor de bewakings- en/of toezichtsdiensten en het Fonds voor bestaanszekerheid van de bewaking.

Dit akkoord zorgt ervoor dat de strijd tegen sociale fraude en zwartwerk in de sector van de private bewaking kan worden opgevoerd. Het gaat verder dan een samenwerking tussen overheidsdiensten omdat de bewakingssector zelf eraan deelneemt. Vier sleutelwoorden vatten de doelstellingen van dit akkoord perfect samen: samenwerking, preventie, opsporing en sanctie.

Het akkoord richt zich meer bepaald op de volgende fenomenen:

  • schijnzelfstandigen,
  • bewakingsactiviteiten uitgevoerd zonder vergunning of door niet-vergunde bewakingsagenten,
  • de niet-betaling of gedeeltelijke betaling van de bijdragen (sociale, fiscale, aan het Sociaal Fonds of weddes),
  • het feit zich te onttrekken aan het Paritair Comité 317,
  • de toepassing van de collectieve arbeidsovereenkomsten en van het Paritair Comité 317,
  • veelvuldige (frauduleuze) faillissementen.

Noodoproepen via eCall

eCall is een systeem dat een noodoproep aan de hulpdiensten verstuurt vanuit een voertuig. Deze oproep gebeurt manueel (door de getuige van een ongeval wanneer de bestuurder buiten bewustzijn is) of automatisch (door de detectoren van het voertuig).

Het systeem stuurt een standaardboodschap met onder andere de locatie van het voertuig via de gps. Om de omstandigheden van het ongeval na te gaan, probeert de oproepcentrale die de boodschap ontvangt, contact op te nemen met de personen die aanwezig zijn in het voertuig door middel van een gesproken boodschap.

Om te controleren of het echt om noodoproepen gaat en om te voorkomen dat de hulpdiensten overbelast worden, worden de oproepen eerst gefilterd door “eCall-alarmcentrales”. Deze vallen onder het toepassingsgebied van de wet private veiligheid en moeten beschikken over een vergunning afgeleverd door de minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken.

In samenwerking met de Civiele Veiligheid, de FOD Volksgezondheid, de politie en de automobielsector zijn er twee uitvoeringsbesluiten over de eCall-noodoproepen uitgewerkt:

  • het eerste heeft betrekking op de normen waaraan deze alarmcentrales moeten voldoen op het vlak van personeel, organisatorische middelen, technieken en infrastructuur om de noodoproepen te behandelen;
  • het tweede bepaalt de procedure waarmee de oproepen moeten worden gecontroleerd door de operatoren van de private alarmcentrales en, in voorkomend geval, moeten worden verstuurd naar de oproepcentrale van de hulpdiensten.

De infrastructuur en de regelgeving moeten tegen oktober 2017 klaar zijn. Vanaf 31 maart 2018 moeten alle nieuwe voertuigen binnen de Europese Unie uitgerust zijn met een eCall-boordsysteem.